اين طبل من کلفته؛ هموني که آرزوم بود.
تو بغلم ميفته؛ هموني که آرزوم بود.
زير گوشم چي گفته؛ هموني که آرزوم بود.
مو مشگيشو نبافته؛ هموني که آرزوم بود.
عطرش منو گرفته؛ هموني که آرزوم بود.
زبونك طبلم جفته؛ هموني که آرزوم بود.
ميگم بخورشيد در نيآ؛ مگه نمبينی طبل ميزنم!
اين طبل من بي همتاس؛ تو دنيا جار ميزنم.
طبال برزيلی شده، بندشو بگردنم زده، دورميزنم.
سامبو و تانگو ميزنم، سالسا تو بازار ميزنم.
ولم کن! ميخوام نزديک بيام طبل بزنم .
نگو مامانم داره ميآد! ممکنه بگه: ایوای ننه!
اين يالغوز جوون لق چی ميخواد زجون دخترم.
ولی ميبنی صداي طبل داره مامانو خواب ميکنه.
161003

 

طبل یک شعر مطایبه هجایی است.  شعر هجایی شعر فلکلوریک کهن فلات است که در قرن 8م جایش را شعر بحور عروضی درباری گرفت. نمونه از فرخی سیستانی: برآمد پیلگون ابری ز روی نیلگون دریا /  چو رای عاشقان گردان چو طبع بیدلان شیدا..   بخشی از شعر هجایی لالاییهایند که بیانگر غمهای مادرانه در جامعه ای قدار اند.  نمونه: لالا یی گویم و خوابت نمیآد/ بزرگت کردم و یادت نمیآد.  ولی هنوز در شعارهای مردم در اجتماعات شعر هجایی بکار می رود. نمونه از نیم قرن پیش: اب اومد و آب اومد/ دکتر مصدق اومد/ باکشتی نفت اومد.. شعر هجایی در ترانه های موسیقی دار هم هنوز بکار می رود. نمونه از صادق هدایت؟: دیشب که بارون اومد / یارم لب بوم اومد /رفتم لبش ببوسم/ نازک بود و خون اومد..